Radiotherapie-oncologie: het beste uit twee werelden

Beeld: Harmen de Jong

Een specialisme dat bestaat uit intensief patiëntencontact, technische én wetenschappelijke ontwikkelingen: je kunt wel stellen dat de radiotherapie-oncologie een behóórlijk veelzijdig vak is. ‘Maar het is vooral mooi dat je zo betekenisvol kunt zijn.’

Al aan het begin van haar geneeskunde­studie wist aios Marloes Duijm (33) dat ze de oncologiekant op wilde. ‘Binnen de oncologie wordt veel onderzoek gedaan en volgen ontwikkelingen elkaar in rap tempo op, dat sprak me enorm aan. Daarbij staat iemands wereld totaal op z’n kop als de diagnose kanker is gevallen, het heeft veel impact. Het leek me mooi om mensen daarin te kunnen begeleiden.’

Maar hoe precies, dát was de vraag. Chirurgie was niet haar ding, dus ze leek af te stevenen op interne oncologie. Alleen: ze had óók affiniteit met bètavakken en wilde dat niet zomaar overboord gooien. Uiteindelijk was het haar moeder die Marloes op radio­therapie-oncologie wees. ‘Zij werkt in een ander ziekenhuis op de afdeling Oncologie, meer in de onderzoekshoek, maar ze kent het specialisme redelijk goed. En als er één specialisme is waar patiëntencontact en techniek samenkomen, dan is het radiotherapie-­oncologie – je behandelt immers kanker­patiënten door middel van bestraling. Na mijn derde bachelorjaar besloot ik onderzoek te doen binnen de radiotherapie-oncologie, en ik voelde me er meteen thuis. Toen ik er later ook nog eens mijn keuzecoschap doorliep, bleek het helemaal een schot in de roos.’

Radiotherapie-oncologie is een vrij onbekend vak, vertelt Marloes. ‘Tijdens mijn geneeskunde­studie kwam het wel aan bod, maar vooral als onderdeel van de totale behandeling voor kankerpatiënten – het werd in één adem genoemd met chemotherapie en het operatief verwijderen van een tumor.’ Daardoor kan het lastig zijn om een beeld te vormen van het specialisme, gaat de aios verder. ‘Zo wordt soms gedacht dat we geen enkele patiënt zien, terwijl het patiëntencontact een van de belangrijkste aspecten is in dit vak.’ Sterker nog: Marloes was aangenaam verrast over de hoeveelheid tijd die ze heeft voor haar patiënten. ‘Voor het eerste gesprek staat vaak een halfuur. Naast het bespreken van de klachten heb ik dan ook tijd om mensen te vragen naar hun hobby’s, of ze kinderen hebben, waar ze wonen – daardoor begrijp je beter hoe het thuis met iemand gaat en welke impact een tumor heeft op iemands privéleven.’

Lees het volledige artikel, inclusief het interview met de opleider, op Arts in Spe.